21 ΓΝΩΜΕΣ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

βαθμολογία αναγνωστών :

Νάσια: Χθες βράδυ τελείωσα το ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ (το κέρδισα σε διαγωνισμό των Εκδόσεων Ψυχογιός) και μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Μου άρεσε πολύ το τελευταίο κομμάτι της ιστορίας, αλλά ήθελα να δω την Ελισάβετ να υποφέρει από τύψεις κι ενοχές για την αδιαφορία της και τον εγωκεντρισμό της τόσα χρονιά... Διαβάστε το!

Ελένη Γκίκα, εφημ. ΕΘΝΟΣ: Μια ελεγειακή ιστορία για τον χαμένο χρόνο, την ψευδαίσθηση του έρωτα και τη μαγική αντανάκλαση ζωής και τέχνης είναι το μυθιστόρημα ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ της Πέρσας Κουμούτση. Χρησιμοποιώντας μια γλώσσα υποδόρια και βαθιά, που τόσα λέει κι άλλα τόσα υπονοεί και σημαίνει, με χαρακτήρες αναγνωρίσιμους και αντιφατικούς, η συγγραφέας διασώζει και πάλι δύο πόλεις: την Αλεξάνδρεια και το Παρίσι μιας κομβικής και σημαντικής εποχής. Και μεταπλάθει σε Τέχνη μέσα στην ίδια την ιστορία την Ιστορία, την Εποχή, έναν Έρωτα, τη Ζωή, για να αναψηλαφήσει λάθη και πάθη που αναπαράγονται στις ζωές των ανθρώπων. Το αποτέλεσμα, ένα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα που αντανακλά Εποχή, Χώρο και Χρόνο. Σαν διπλό κάτοπτρο, βίος και ρόλος.

Καβαλλιεράκη Μαρίνα: Ένα βιβλίο που πραγματικά μας "μιλά". Η δύναμη της μνήμης είναι τεράστια ειδικά όταν αφορά ένα απωθημένο, κάτι που μας στιγμάτισε έντονα και δεν πρόλαβε να εκπληρωθεί. Πως να αποδράσει κανείς από ένα άρωμα, ένα άγγιγμα, ένα χρώμα που κάπου, κάποτε κάποιος μας μετάγγισε με θέρμη; Μήπως γιατί «το ανεκπλήρωτο παραμένει αναπόδραστο»; Είναι τόσο αληθινές και απέριττες οι περιγραφές στο βιβλίο, που σε βάζουν αμέσως στο κλίμα και στην αγωνία των πρωταγωνιστών. Η πλοκή είναι ξεκάθαρη και δεν σε μπερδεύει. Οι αναφορές στα ιστορικά και πολιτικά δρώμενα της εποχής γίνονται ένα σώμα με την πλοκή και δεν κουράζουν καθόλου. Αντιθέτως σε βοηθούν να καταλάβεις τις επιλογές των κεντρικών ηρώων και να συμμετάσχεις στη δική τους αγωνία. Με άλλα λόγια παίρνουν σάρκα και οστά τα διλήμματα και οι κρυφές επιθυμίες τους και αυτό είναι που με μάγεψε στο «Καφέ Κλεμέντε». Ταξίδι, ιστορία, προβληματισμός, έρωτας, αγωνία, πόνος, λύτρωση με φόντο την Αλεξάνδρεια και το Παρίσι του Μεσοπολέμου. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από ένα βιβλίο; Συγχαρητήρια και περιμένουμε με αγωνία το επόμενο!

Ανδομάχη: Πρώτη φορά τυχαίνει να διαβάσω βιβλίο της Πέρσας Κουμούτση και πραγματικά με μάγεψε τόσο η γραφή της όσο και η καταπληκτική ιστορία του ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ. Είμαι σίγουρη ότι όποιος το διαβάσει θα κερδίσει μια θέση στην βιβλιοθήκη του!

Ναταλία Ιωαννίδου: Συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά της κυρίας Πέρσας Κουμούτση! Ένα πολύ ρομαντικό ταξίδι στην Αλεξάνδρεια και στο Παρίσι. Η Ελισάβετ με προβλημάτισε... Άραγε, όλοι εμείς που δεν βρισκόμαστε στο σανίδι και δεν είμαστε ηθοποιοί, δεν πρωταγωνιστούμε σε διάφορους ρόλους στη καθημερινότητά μας; Συγχαρητήρια και πάλι!!!

ΕΛΙΝΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ: Από τα πιο ερωτεύσιμα βιβλία που έχω διαβάσει! Ζεστό, νοσταλγικό, τρυφερό, ευαίσθητο και μελαγχολικό! Ταξίδεψα σε δυο μαγικές χώρες, ήπια τον πιο γλυκό καφέ στο ΚΛΕΜΕΝΤΕ και έγινα ένα με την ηρωίδα! Όποιος έχει την τύχη να γνωρίζει προσωπικά τη συγγραφέα τούτου του μυθιστορήματος, τότε σίγουρα μέσα στις σελίδες του θα ένιωσε έντονα την παρουσία της! Το ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ είναι η συγγραφέας του! Το αγάπησα! Κι έγινε αβίαστα και τόσο εύκολα ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία! Έτσι απλά! Όσο εύκολα αγαπιέται η Πέρσα Κουμούτση, έτσι εύκολα κερδίζει την ψυχή σου το πόνημά της!

Φραγκάκη Αλεξία: Καταπληκτικό!!!

Σμαραγδή Μητροπούλου: Ένα ενδιαφέρον και συναρπαστικό παιχνίδι ανάμεσα στη φαντασία και στην πραγματικότητα... ανάμεσα σ' αυτό που εμείς έχουμε πλάσει στο μυαλό μας και σ' αυτό που πραγματικά ισχύει... Ένα βιβλίο συναρπαστικό από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα!

ΣΤΕΛΛΑ: Ένα πολύ όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο που μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές, σε άλλα ήθη κι έθιμα, σε άλλες κουλτούρες, και το κυριότερο, σε άλλες χώρες κι άλλες πόλεις όπως Αλεξάνδρεια, Παρίσι, με τελικό προορισμό την Αθήνα. Η φιλοδοξία της Ελισάβετ ήταν αυτή που τελικά την έφερε τη μοναξιά στη ζωή της, αφού δεν πίστεψε στην πραγματική αγάπη που έτρεφε στον Αλέξανδρο… Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους!!!!

Ευαγγελία Ζαννή: Καλησπέρα! Mόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση του ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ... Μάλλον, το βίωσα μαζί με την Ελισάβετ, θα έλεγα καλύτερα!!! Το ρούφηξα μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο... Εικόνες που ανασύρονται από το παρελθόν... Σκηνές που ζωντανεύουν πάθη... Ένας άνεμος ιστορίας... Το ανεκπλήρωτο παραμένει αναπόδραστο... Η φράση-κλειδί που ανασύρει το ανεκπλήρωτο και στις δικές μας μνήμες... Τι να πω... Απλά υπέροχο!!!!!

Βαρβαρήγος Δημήτρης: Παρακολουθώ, διαβάζω τα βιβλία της Πέρσας Κουμούτση και κάθε φορά αναγνωρίζω όλο και περισσότερο την δυναμική της γραφής της που οδηγεί τους αναγνώστες της με αφηγηματική δεξιοτεχνία στους μύθους της, όπου με άρρηκτους σύμμαχους τη φαντασία και τη γνώση της για τη ζωή και τους ανθρώπους, καταφέρνουν πάντα να μας ταξιδεύουν σε έναν κατ' επίφαση αληθινό κόσμο.

Αθηνά: Το βιβλίο αυτό σε προδιαθέτει από το εξώφυλλό του: μια ρομαντική εικόνα, σαν ζωγραφικός πίνακας, ενός παλαιού παραδοσιακού καφέ και μια ξεθωριασμένη εικόνα από τα συντρίμμια που αφήνει ο πόλεμος. Η κεντρική ηρωίδα είναι μια γοητευτική ηθοποιός η Ελισάβετ, που επιφανειακά δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που νοιάζεται μόνο για το χειροκρότημα που εισπράττει κάθε φορά που βγαίνει στο σανίδι, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένας άνθρωπος που δειλιάζει τόσο να δώσει αγάπη, όσο και να ζήσει τον έρωτα -όπου απαιτείται να ξεδιπλώσει τα φύλλα της καρδιά της και να τσαλακωθεί δηλαδή- και γι' αυτό κρύβεται πίσω από την ασφάλεια που της προσφέρουν οι θεατρικοί ρόλοι. Όσο για τους δυο άντρες, μπορώ να πω ότι αγάπησα πολύ και πόνεσα τον ευαίσθητο, ρομαντικό και ιδεαλιστή Αλέξανδρο, αλλά γοητεύτηκα και από τον παρορμητικό, γεμάτο αυτοπεποίθηση και τυχοδιωκτικό Πιέρ. Το τέλος μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Εύχομαι η κυρία Κουμούτση να μην αργήσει να μας χαρίσει κι άλλα τέτοια βιβλία...!!!

Ειρήνη Τζιούκλη: Μέσα από τις μεταφράσεις της κας Κουμούτση γνώρισα τον Μαχφούζ και μαγεύτηκα από τα αρώματα, τα χρώματα και τον πολιτισμό της Αιγύπτου. Διαβάζοντας όμως το ΚΑΦΕ ΚΛΕΜΕΝΤΕ, ξεχώρισα το ταλέντο στη γραφή της που δεν έχει να κάνει μόνο με την Αλεξάνδρεια, αλλά σε ταξιδεύει και σε ένα ρομαντικό σκηνικό στην πόλη του φωτός, των γραμμάτων και των τεχνών, στη δύσκολη περίοδο του μεσοπολέμου.

ilka paraskeuaidou: Επειδή είμαι από την Αίγυπτο, με συγκινεί ό,τι μου θυμίζει ωραίες εποχές που έζησα εκεί… Μακάρι να γράφει πιο συχνά τέτοια θέματα! Την ευχαριστώ πολύ την συμπατριώτισσα!

Angela Tavianatou: Άριστο!!

Ντόρα Δαρβίρη: Είχα την ευτυχία να είμαι από τους πρώτους που πήραν στα χέρια τους αυτό το μυθιστόρημα. Το διάβασα συνεπαρμένη διότι με γύρισε πίσω σε μία άλλη εποχή, οξύμωρη, αφού από τη μια περιβαλλόταν με μία αχλή ρομαντισμού και από την άλλη, ζούσε στη σκιά του πολέμου. Με ταξίδεψε νοσταλγικά στη χιλιοτραγουδισμένη Αλεξάνδρεια και στην αισθαντική Πόλη του Φωτός, ενώ πρόσωπα και γεγονότα που σημάδεψαν την περίοδο εκείνη ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες σαν μαυρόασπρες φωτογραφίες που ξεκολλούν από τοιχογραφία του Μεσοπολέμου. Θα ήθελα να επισημάνω και να εκθειάσω την εξαιρετική ανάλυση του διαχρονικού αισωπικού μύθου του γάμου της Ύβρεως με τον Πόλεμο και το συμβολισμό του για την ταραχώδη, βίαιη εποχή που ξεκινούσε τότε για την ανθρωπότητα. Η αλήθεια του και ο τρόπος που αποδόθηκε από τη συγγραφέα με συγκλόνισε πραγματικά. Σπάνια πλέον διαβάζει κανείς τέτοια πολυδιάστατα βιβλία που εμβαθύνουν στον ανθρώπινο χαρακτήρα και τον σχολιάζουν με τέτοια σοφία, γνώση και ωριμότητα και παρουσιάζουν με ευαισθησία μια τόσο στιβαρή και ενδιαφέρουσα ιστορία, αποδίδοντας παράλληλα με ακρίβεια και παραστατικότητα το ιστορικό και κοινωνικό φόντο μίας εποχής. Άπειρα μπράβο!

Κλημεντίνη Σταματέλου: Είμαι σίγουρη ότι θα μας συναρπάσει... Καλοτάξιδο μέσα απ’ την καρδιά μου!!!

Ελένη Γκίκα, ΕΘΝΟΣ: Ήταν η νεαρή μεταφράστρια που μας γνώρισε το Κοράνι και τον Μαχφούζ, είναι εκείνη που μας γνωρίζει την Αλεξάνδρεια. Αναπνέοντας και ισορροπώντας για πολλά χρόνια ανάμεσα σε δύο πατρίδες, κατόρθωσε αυτήν ακριβώς τη «συνεχή προσπάθεια εθνικής ταυτότητας» να την κάνει λογοτεχνία εξαιρετική.

Λένα Μαντά: Ένα παράπονο έχω από την κυρία Κουμούτση! Που μετά το ΔΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ, άργησε τόσο πολύ να μας δώσει πάλι δείγμα της εξαίρετης δουλειάς της! Περιμένω με ανυπομονησία αυτό το βιβλίο λοιπόν!

Λένα Μαντά: Επιτέλους! Μετά το "Δυτικά του Νείλου" περιμένω την Πέρσα Κουμούτση και από την περίληψη αλλά και τον τίτλο, προβλέπεται ένα πολύ πολύ ενδιαφέρον βιβλίο. Καλή επιτυχία!

Σμαραγδή Μητροπούλου: Θα ταξιδέψουμε μέσα σε χρώματα κι αρώματα ανατολής, θα αφουγκραστούμε τους κυματισμούς του Νείλου... θα αφήσουμε τη ματιά μας να περιπλανηθεί στην απέραντη γαλάζια θάλασσα της Αλεξάνδρειας. Για όλους εμάς, πάντα θα υπάρχει μια Αλεξάνδρεια που θα μας καρτερεί.